Fakt, że wśród drzew owocowych naszego klimatu przeważa obcopylność raczej niż samopylność, znany jest zaledwie od 100 lat. Odkryto to w Stanach Zjednoczonych w bardzo ciekawych okolicznościach. Zakładano tam już wtedy duże sady handlowe. Dla uproszczenia wszystkich zabiegów pielęgnacyjnych tworzono niekiedy całe duże kwatery złożone z jednej odmiany.
Pewien blisko 50-hektarowy sad gruszowy założono w stanie Wirginia. Miał on być posagiem córki właściciela sadu, która właśnie się urodziła. Cały sad złożony był z jednej, najbardziej dochodowej odmiany - Bonkreta Williamsa. Jak wiadomo, zaczyna ona wcześnie kwitnąć i owocować. I ten sad zakwitł już w trzecim roku, ale nie zaowocował. Farmer łudził się jeszcze, że może w następnych latach owocowanie będzie normalne, ale niestety - sad doszedł już do wieku lat 18, pannie posag był bardzo potrzebny, a owoców ani śladu.
Sąsiedzi uradzili, że być może jest to jakaś tajemnicza choroba. Sprowadzono więc z Waszyngtonu słynnego fitopatologa - Waite'a, aby rzecz zbadał na miejscu. Waite nie wykrył żadnego
grzyba pasożytniczego ani bakterii, które powodowałyby bezpłodność grusz.
| |
|